No galiñeiro escolar contamos con dúas galiñas da raza de Mos. Ao alumnado gústalle coidalas, observalas e recollerlle os ovos diariamente, especialmente a aqueles nenos con diversidade funcional. Ao longo do curso fomos observando que durante o inverno ao haber menos horas de luz e baixar as temperaturas a produción de ovos disminue, en cambio, ao chegar a primavera suben as temperaturas, hai máis horas de día e as galiñas poñen mellor. O alumnado fixo un rexistro da produción de ovos e tamén tomou contacto coas aves.
As galiñas son animais homeotérmicos, o que quere dicir que posúen a capacidade de manter unha temperatura interna relativamente constante, independientemente da temperatura ambiental, isto é fundamental para o funcionamento óptimo dos seus procesos fisiolóxicos. A temperatura somática profunda nas galiñas oscila entre 40,6 e 41,9ºC. Esta estabilidade mantense a través dunha complexa interacción de mecanismos metabólicos e conductuais.
A zona de neutralidade térmica é o rango de temperatura ambiente onde a galiña non ten que realizar esforzos significativos para manter a súa temperatura interna. Este rango atópase entre 12 e 24º C, dentro desta zona a galiña manten unha produción de calor relativamente baixa, ben sexa a través da disipación da calor ao ambiente, ou ben minimizando a perda de calor cando fai frio. Calquera desviación desta zona de neutralidade térmica obriga á galiña a aumentar a produción calórica para compensar a perda ou ganancia de calor, neste caso o corpo da galiña debe traballar máis duro para manterse quente o freco. En climas cálidos actívanse mecanismos de arrefriamento como o bafexo e a vasodilatación, mentras que nos climas fríos empréganse mecanismos de quecemento como o escalofrío e a vosoconstrición.
Na aula específica do centro desenvolveuse regularmente unha proposta
Comentarios
Publicar un comentario